Ostaci starih dolina Zapadne Morave, Rasine i drugih reka, predstavljaju rečne terase, važan element reljefa Kotline, na kojima je smeštena većina naselja. Postepeno spuštanje nivoa Panonskog jezera i oticanje njegovih voda uzrokovali su stvaranje abrazivnih terasa, visine 154 m, i jezerske zaravni, prosečne visine 362 m. Pored plodnog aluvijalnog zemljišta, u Kruševačkoj kotlini su, na zaravni, značajni kompleksi smonice i pepeljuše. Zahvaljujući raznolikoj geološkoj građi, stvoreni su raznovrsni predeli, od ravničarskih, preko planinskih, do visoko planinskih. Po obodu Kruševačke kotline, stožeri su: Kopaonik, sa 2016 m nadmorske visine, dominantan planinski masiv Srbije, dužine oko 80 km i širine u srednjem delu oko 40 km; Jastrebac, odvojen od Kopaonika Jankovom klisurom koja povezuje kruševački kraj sa Toplicom i Kosovom, sa više vrhova iznad 1200 m i Đulicom, najvišim, na 1491 m; Gledićke planine, po pravcu pružanja između Kragujevca i Trstenika, sa najvišim vrhom na 922 m nadmorske visine, i Mojsinjske planine, sa 489 m nadmorske visine. Blago zatalasani predeli oko Aleksandrovca, sa 250 do 700 m nadmorske visine, predstavljaju tipičan župski predeo sa posebnim oblikom reljefa i klime. Brdski i brdsko - planinski predeli Mojsinjsko - poslonskih planina, Jastrepca, Goča, Željina i Kopaonika, svojim razuđenim i specifičnim reljefom imaju, svaki na svoj način, posebnu lepotu, koja je u ovom prostoru vrlo skladna. |
